ENGLISH VERSION U zult wel raar opkijken van de titel van dit artikel. Natuurlijk heeft Amerika speciaalbier, maar het wordt op een hele andere manier beleefd. De pilscultuur die wij in Nederland kennen, hebben de Amerikanen niet. De meeste cafés hebben minimaal acht bieren op de tap. Jong en oud drinkt in het café verschillende bieren alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Een bierliefhebber in Nederland moet toch op zoek gaan naar een gespecialeerd biercafé voor een speciaal biertje. In september ben ik samen met Nico Lammers (bestuurslid PINT regio Noord-Holland) naar Amerika afgereisd om te zien hoe de biercultuur aldaar is. Tijdens deze negendaagse trip heb ik o.a. een bierproeverij georganiseerd voor Amerikaanse bierliefhebbers waarbij acht Nederlandse bieren werden geproefd. Maandag 17 september vertrokken wij naar Boston waar wij 3,5 dag zijn gebleven. Men zegt wel dat Boston de meest Europese stad van de VS is. De stad is vier micro-breweries rijk en zij brouwen allen een brede range van bieren. Het bier wat wij het meest opvallend vonden, was het pumpkin bier, een fris zoetig bier met verse pompoenen. Ook een populair bier is de IPA (Indian Pale Ale), een hoppig amber bier. Dit bier kan qua bitterheid zeer verschillend zijn tussen west- en oostkust. Westkust is gemiddeld gezien veel hoppiger tot eigenlijk te hoppig, je moet het bier bijna drinken met “mes en vork”. Zo dronken wij o.a. de double IPA, een zeer hoppig zwaar bier van 8% en hoger. De brouwerijen maken ook vaak een lager, amber, stout en tarwebier. Op het moment dat wij er waren was er het seizoenbier Oktoberfest erg populair. Op de dag van aankomst zijn wij naar Beerworks (www.beerworks.net) gegaan. Een brewpub in het centrum van Boston met een groot aantal pooltafels op de eerste verdieping.
Het bier dat ons het meest verraste was het bosbessenbier. Een leuke gimmick was dat na het tappen van het bier een handje verse bosbessen in het glas werd gedaan.
Op dinsdag 18 september was het zover! In The Publick House met meer dan 25 bieren op de tap werden wij ontvangen door de eigenaar David. The Shelton Brothers (www.sheltonbrothers.com) , een bierimporteur, had via de Bierlijn Nederland (www.bierlijn.eu) ervoor gezorgd dat de acht Nederlandse bieren op locatie waren.
De proeverij werd gestart met een Christoffel bier die zeer gewaardeerd werd vanwege de hopbitterheid. De twee volgende bieren die geproefd werden waren de Adriaan van Jopen en Hillegoms Tarwebier van Klein Duimpje. Het verhaal van de Adriaan vonden de Amerikanen erg interessant omdat dit bier gebrouwen wordt zonder hop. Maar gemiddeld vonden ze de (eerste drie) bieren iets te slap, de Amerikanen houden toch wel van de zwaardere bieren.
De Bananatana van brouwerij de 3-Horne was de verrassing van de avond. Een bier met bananen en sultana die niet te zoet was en nog steeds naar bier smaakte, dat viel wel in de smaak.
Vervolgens werden vier zware bieren geproefd. De Columbus van ’t IJ, Russian Imperial Stout van Klein Duimpje, Pijtje van brouwerij ’t Vølen en tot slot de Maelstrøm (met Amerikaanse hop) van de SNAB. Deze werden allemaal zeer gewaardeerd waarbij Pijtje er het meest uitsprong. De Shelton Brothers lieten weten zeer geïnteresseerd te zijn om dit bier naar de VS te importeren.
Al met al waren de Amerikanen onder de indruk van de Nederlandse speciaalbieren en verrast dat wij meer hadden dan alleen Heineken en Grolsch.
Op deze site zie je de aankondiging van de proeverij: www.beeradvocate.com/events/info/15462
De volgende dag hebben wij een biercafé de Sunset & Grill (http://www.allstonsfinest.com/allstonsfinest/sunsetgrillandtap/sunsetgrill&tap.swf) in Boston bezocht met maar liefst 112 (!) bieren op de tap.
Wij hebben daar een tiental verschillende bieren geproefd en er zat geen één slechte tussen. De manager verzekerde ons dan ook dat alle bieren een goede doorloop hadden. Drie koelcellen in de kelder zorgen ervoor dat alle 112 fusten worden gekoeld waardoor het bier langer houdbaar is. Deze dag hebben wij ook gebruikt om de andere drie brouwerijen te bezoeken. Eerst in het centrum de Rock-Bottom Brouwerij, een keten van brouwerijrestaurants, die door heel Amerika meer dan dertig vestigingen heeft. 
Iedere locatie heeft dezelfde bieren op de tap met één tap voor brewmaster’s special. De brouwmeester, Gerry O’Connell, kan in dit bier zijn eigen creativiteit kwijt. Hij was op moment van ons bezoek druk aan het brouwen maar nam toch de tijd om één en ander te vertellen over zijn brouwerij. De Lumpy Dog Light Lager en de Improper Hopper IPA zijn mooie voorbeelden van de namen die ze gebruiken voor hun bieren. (www.rockbottom.com). Daarna zijn wij naar de John Harvard’s Brew House gegaan. We werden er allerhartelijkst ontvangen door de assistent-brouwer Jason en natuurlijk hebben wij hun serie van brouwsels geproefd.
Deze brouwerij is onderdeel van een keten van 8 brewpubs. (www.johnharvards.com). ’s Avond was ons hoogtepunt van ons verblijf in Boston. Wij werden ontvangen door Will Meyers van de Cambridge Brewing Company (www.cambridgebrewingcompany.com). Natuurlijk hadden zij ook de bekende serie van bieren op de tap maar de brouwer heeft veel meer vrijheden om te brouwen wat hij wil. Het meest bijzondere was dat hij in de kelder van de brouwerij houten vaten had staan met bieren van spontane gisting.
Daarnaast liet hij barley-wines rijpen op wijnvaten. Speciaal voor ons werden de vaten geopend om deze bieren te proeven. 
Ook deze brouwerij geeft mooie namen aan hun bieren. Maar hun spontaan gegiste kersenbier spant de kroon: Cerise Cassée oftewel gebroken vrucht. Gebroken vrucht betekent in Amerika dat je je maagdelijkheid hebt verloren. Maar ze spreken daar geen Frans dus vinden ze het gewoon een mooie naam. 
Donderdag zijn wij per trein naar New York afgereisd. Direct na aankomst sprongen we in de metro naar Brooklyn alwaar Garret Oliver ons stond op te wachten om zijn brouwerij, The Brooklyn Brewery (www.brooklynbrewery.com), te tonen. Garret is een bekende bierschrijver in Amerika. Zijn laatste boek is The Brewmaster’s Table, een boek over bier & gastronomie. We hebben onze boeken uitgewisseld alleen nu moet Garret nog Nederlands leren! 
De Brooklyn Brewery is al voor Nederlandse begrippen een grote brouwerij. De jaarlijkse productie is 90.000 HL. Wel moet ik vermelden dat 75.000 HL bij een andere brouwerij geproduceerd wordt. 
Het bier wat mij betreft er het meeste uitsprong is de Brooklyner Schneider Hopfen-Weisse. Een samenwerking tussen de Duitse brouwerij Schneider en de Brooklyn. Een Duits tarwe bier met Schneider gist en Amerikaanse hopsoorten (Amarillo en Palisade). Tevens is dit bier met dry-hopping. Een tarwebier met een heerlijke bitterheid maar zeker niet te bitter. Dit bier was voor mij dé verrassing van onze reis. Na ons bezoek aan Brooklyn zijn wij nog naar de Spuyten Devil geweest, volgens vele Amerikanen het beste biercafé in New York. Ze hebben inderdaad een geweldige selectie maar zeker voor Amerikaanse begrippen weinig bier van de tap (6). De volgende dag bezochten we The Blind Tiger (www.blindtigeralehouse.com) 
en The Gingerman (www.gingerman-ny.com). The Blind Tiger was in New York onze favoriet. Een biercafé met 32 bieren van de tap en een hele gezellige sfeer. Het had zo in Amsterdam kunnen staan. The Gingerman is het café met de meeste taps (66) van New York. 
Dit was het enige café waar wij een Nederlands bier op de tap vonden (Christoffel Blond). 
Zaterdag zijn wij bij de Chelsea brewery (www.chelseabrewingco.com) op bezoek gegaan, de enig brouwerij in Manhattan. 
De brouwerij bevond zich midden in een loods aan een pier in het westen van de stad. Als je de buitenkant ziet verwacht je zeker geen brouwerij op deze locatie, maar éénmaal binnen was het fantastisch. De lagertanks waar uit ze tappen staan direct achter de bar. Brouwer Chris Sheehan was gelukkig aanwezig op zijn vrije dag en heeft ons een kleine rondleiding gegeven in het brouwerijrestaurant.
’s Avonds zijn wij nog naar de Brooklyn Academy of Music gegaan om een concert te beluisteren van Will Shelton (de bierimporteur) en zijn band. Een bijzonder café wat ik ook graag wil noemen is McSorley’s old Ale House (www.mcsorleysnewyork.com), het oudste café (1854) van New York.
Qua bier (2 taps) was het niet spannend maar het café was een juweeltje. Het grappig was dat als je bier bestelde je twee halve pints kreeg van beide bieren van de tap. Los kon je de bieren niet bestellen of je moest een vaste gast zijn!
Het laatste café wat wij bezocht hebben in New York was de Hop Devil (www.hopdevil.com), een grillrestaurant en biercafé met 24 taps.
Het café bestaat uit twee delen, een grote ruimte met Amerikaanse bieren en een kleine ruimte met alleen maar Belgische bieren (8). De reis was een hele leerzame ervaring en Amerika is echt een bierland geworden. Het enige minpuntje was de inhoud van de glazen. Bijna een halve liter! Toch wel veel als je een bier van 8% bestelt.
En als de Belgen niet oppassen dan is over tien jaar Amerika hét bierland van de wereld! Geschreven door Peter van der Arend 29-09-07 | 
)
